Ĉielarko alproksimiĝis al sia fino kaj mi volis iri al la "Tramprennem" konkurso, do mi veturigis min ĉe la elirejo de la parkejo Ĉielarko, ĉar homoj foriris la tutan tempon. Kaj ili lasis min ĉe la trako. Dankon, familio, Mi ĉiam memoros ĉi tion, kaj ankaŭ kiel mi maltrafis la laborrenkontiĝon de sinjoro, kiu petveturis dum 50 jaroj... kiel mi povus esti maltrafinta ĉi tion?

Ĉi tie mi jam uzis ŝildon skribita "FR" por vidi ĉu iu kondukus min almenaŭ al la limo, sed feliĉe, mi rapide trovis paron irantan al Nancio, ili revenis de metala koncerto ie en Germanio. Ni aŭskultis iom da bona metalo kaj ili eĉ donis al mi 50 eŭrojn, dankon multe, metalula paro. Alvenante en Francion oni jam povas vidi kiel aferoj ŝanĝiĝas.

Rapida veturo, sed ĉi tiu regiono estas iom konfuza, kaj por iu, kiu ne estas tre blanka kaj aspektas kiel enmigrinto, estas malfacile fidi je oftaj veturoj, do mi fine akceptas la plej rapidajn eĉ se ili estas al lokoj pli proksimaj, por daŭrigi la vojaĝon, strategie kompreneble. Estis la tria tago survoje al la Eŭropa Ĉielarko, komencante de la domo de mia frato. Ĉi tiu veturo kondukis min iom pli suden, sed proksime al vojo, kiu povus konduki min al Metz, kaj de tie al Luksemburgo estus mallonga salto.

Post kelkaj minutoj, ulo, kiu tre similis al Shaggy el Scooby-Doo, haltis kaj kondukis min al benzinstacio antaŭ Stutgarto, ĉar mi ne volis iri en la urbon (kvankam se mi scius, ke mi ne ricevos veturon tiun tagon, mi irus... Sed estas vere malfacile petveturi kiel ne-eŭropano ĉe benzinstacioj, ĉiuj pensas, ke vi estas almozulo) kaj mi provis tie mem. Tre simpatia ulo, kiu amis medicinmuzikon kaj brazilan muzikon. Tre bona.

Ĉar ĉi tiu parkejo estas morta, mi montris 4-kilometran ŝildon kaj provis paroli kun kiu ajn haltis tie. Plej multaj iris al Pollando, kiel la kamiono kiu lasis min ĉi tie, kaj plej multaj suspektis vin; la poloj ŝajnas esti sufiĉe malfidaj. Sed ĝi funkciis, ili lasis min ĉe la enirejo de la vilaĝo. Mi preskaŭ estis alveninta en Zittau por la Tramprennen 2025.

Ĉar la policanino prokrastis min kaj mi ne povis trovi la armenan viron, kiu proponis helpi min transiri la limon, mi decidis petveturi rekte tie ĉe la elirejo, klarigante, ke estas malfacile marŝi kun tiom da pezo kaj ke mi ne povas eniri Rusion piede. (Kiu scias, ĉu tiu maljuna armena viro ankaŭ volis trompi min, juĝante laŭ la nervoza kaj nekomprenebla mesaĝo, kiun li sendis al mi per WhatsApp, kiam mi trovis lian numeron por demandi...). Kaj ĉar estis noktomezo, mi pensis, ke ĝi estos rapida, sed mi eraris. Estas ĥaoso tie. Mi skribis mesaĝon per la Wi-Fi, klarigante ruse, kion mi bezonis, kaj komencis montri al ili. Ĉar estas multaj aŭtotransportistoj (kaj mi eĉ ne scias, ĉu ili faras ĝin laŭleĝe), ili ĉiuj estas tre suspektindaj, aŭ ŝajnas tre elitismaj, do ili plejparte ignoris min. Sed grupo da junuloj, kiuj transportis aŭtojn, decidis veturigi min almenaŭ al la komenco de Rusio, kaj mi akceptis... almenaŭ mi povis dormi kelkajn horojn en vico ĝis ni atingis la rusan doganejon, kiu volas ĉion ekzameni, eĉ pli en ĉi tiu regiono kaj eĉ pli dum militaj tempoj, sed ĉio estis paca, almenaŭ dum mia transiro. Tuj kiam ni transiris la limon, ili ĵetis min 2 km preter la limo kiel rubon en la akvon, bone. Tia estas la vivo, kaj mi sopiris mian maljunan kolegon Armenio, kie li povus esti?

Mi restis apud tiu ĉi merkato, kiu bedaŭrinde jam estis fermita, provante petveturi, sed ĝi ŝajnis kiel fantomurbo, preskaŭ neniu preterpasis je tiu ĉi nokta horo. Do mi piediris al benzinstacio pli antaŭen, kiu ŝajnis esti malfermita, kaj hazarde aperis aŭto kun du frenezuloj, kun kiuj mi ankaŭ ne havis komunan lingvon. Ili volis ĝui la nokton kaj portis min al la sekva urbo, kie estas pluraj bordeloj kaj kazinoj, sed mi havis mision. Mi dankis ilin kaj daŭrigis mian vojon.

Ĝi estis vere bona loko. Ni veturis kun iu, kiu laboris kiel liveristo. Ili iris al Manilo, sed ili lasis nin en Camiling ĉar ili devis labori tie antaŭ ol iri al Manilo, pasante tra Los-Anĝeleso, nia fina celloko. Sed esti lasitaj tie estis bone, ĉar ĉi tiu merkato havas malmultekostan manĝaĵon, kiu servis nin dum du tagoj, konsiderante ke flughavena manĝaĵo ĉiam estas sufiĉe multekosta.

Great spot to get into Multiple directions it seems like there are more people heading north then towards Hamburg or Kiel then towards Hannover. My first time hitchhiking ever was here and I got a ride heading to Kiel in 10 minutes.

Everyone was going to kiel. Alot of cars stopped but we were going towards denmark by the a7

Kiel mi eksciis ke en la elirado de la urba pretervojo ne ekzistas lumon kaj homoj eble pasis rapide, mi elektis eniri Volgograd kaj provi trasnporto gxis la urba elirado. Kaj tio funkciis. 2 kuddistanaj frateloj veturis min gxis grandega benzinostacio dum nokto. Tre frenezaj frateloj.

Ĉi tiu punkto estas magia. Kaj la maniero kiel mi alvenis ĉi tien eĉ pli, Uber veturigis min ĉi tien ĉar li elektos iun ĉi tie.

Elirinte el la benzinstacio kaj provante identigi kiel tiu vojo funkcius, mi petis ilin lasi ĉi tien post preskaŭ 2 km. Tuj kiam mi rimarkis, ke estas lumo kaj loko por halti. Tie familio haltis al mi, mi levis la dikfingron sed ankaŭ mansvingis por esti pli videbla. Ankaŭ uzante la reflektajn veŝtojn. Ekde la Trumprennen mi ĉiam uzas ĉi tiun veŝton, ĉefe nokte.

Multaj homoj iras direkte al Feres. Vi povas provi ĉi tiun ŝildon aŭ kiel mi, kiu skribis LIGO en la greka. Ne la plej bona, sed tamen bona laŭ grekaj normoj. Estas kelkaj homoj kun turkaj numerplatoj, eble se vi estas blankulo, vi povas provi vian bonŝancon.

Ĉi tiu parkejo estas morta, plej multaj kamionoj estas bulgaroj aŭ grekaj, ili iros al Bulgario aŭ aliaj partoj kaj verŝajne ne haltos ĉe la transversa sekcio antaŭe. Aŭtoj kiuj haltas ĉi tie iras aŭ al Bulgario, Grekio aŭ Turkio, sed plej multaj homoj timas aŭ estas stultuloj kaj simple mensogas (mi renkontis ilin ĉiujn ĉe la limo) aŭ evitas paroli kun vi, novaj alvenantaj aŭtoj aŭ kamionoj haltas ĉi tie ĉiujn 5 minutojn. Se vi venas de Aleksandropolo kaj veturas al Feres, ili iros ĝis la transversa sekcio kelkajn kilometrojn antaŭ la limo, petu ilin lasi vin tie ĉe la limo, se ne, estos pli rapide verŝajne piedirante ĝis la limo de la transversa sekcio ol provante en ĉi tiu parkejo. La aŭto kiu alportis min ĉi tien iris al Feres, same kiel tiu kiu portis min al la limo, sed se mi demandus la unuan, verŝajne mi havus 2 horojn reen al mia vivo. aheaheh Mi ankaŭ provis sur la ĉefa vojo, sed la greka sistemo estas tre rapida nuntempe. Kiam ajn oni provis, ili rapide haltis.

Ĉi tio estis la plej amuza. La teamo Maljunulino kaj la Kato (la gajninto) haltis al ni en aŭto, kiun ili jam petveturis, kaj poste, kiam ni estis vundeblaj metante niajn dorsosakojn en la aŭton, la TBA-teamo ankaŭ haltis tre rapide kaj atakis nian flagon, kiel veraj piratoj, bedaŭrinde por ni.

Ni provis iri kiel eble plej suden, do mi kaj Chad disiĝis, kaj provis ambaŭ vojojn samtempe. Ni trovis unu al Bátaszék.

la sola loko kiu funkciis de ĉiuj 3 markitaj ĉi tie. Nu, la bushaltejon tie mi provis dum la nokto, do ĝi ne gravas tro multe. Sed ĉi tie ne estas tiel facile halti kiel tie. Neniu dubo. Tamen dumtage estas tro multaj homoj haltantaj tie.

Mi provis kaj benzinstacion kaj homojn venantajn de la ĉefstrato, neniu oficiala loko por halti, sed kiu scias. Knabino haltis apud mi kaj freneza fiulo venis tuj malantaŭ ŝi kaj daŭre kornis. Ne estas bona bushaltejo proksime, kiel oni menciis. Io ŝanĝiĝis.

Dumtage eble estos pli facile, same kiel la kamionhaltejo antaŭe, eĉ kvankam ili forpelis min de tie kiam mi alproksimiĝis por demandi venturadon al lkamionistoj. Paroli la rusan kaj la rumanan lingvojn ĉi tie vere povas helpi. Mi uzis plakedon de 6 km ene de la benzinstacio, kelkaj aŭtoj haltas, eble ĉiujn 5 minutojn. La laboristo de la benzinstacio provis konvinki la personon, kiu akceptis min preni, ne faru tion. Do iru al la sekva benzinstacio.