Было уже поздно я спросил в комбини о возможности разместить палатку, мне ответили что нельзя (не знают). Я вышел,чтобы спросить ближайшие машины о возможности поставить. В итоге они отвезли на парковку за Окаямой, где идеальный лесок, где можно поставить палатку (у меня оранжевая палатка). Все удобства есть. Спрашивать никого не пришлось. Спокойно выспался.

Поставил табличку рядом с рюкзаком, пошел купить лапшу и возвращаюсь стоят 2 человека и хотят помочь. Позже табличку увидел ещё 1 человек ехавший из Кобе. Я поехал с ним и он познакомил с семьёй и накормил ужином после этого отвёз на парковку.

Я ждал 2 часа на этой точке никто так и не остановился. После этого пошел на заправку рядом и спросил об автостопе тот посоветовал выбрать точку, которую я указал в пути движения. Оттуда просто взять машину в направлении Осаки и Окаямы. Там стоит светофор,поэтому очень легко подойти с табличкой и спросить

Используйте табличку с направлением в сторону осаки или в сторону Фукуоки вы можете поймать здесь машины в обоих направлениях.

Супер позиция, много кто возвращается со стороны Токио. Мне помогают только таблички.

Эта точка прикольная, много машин которые выезжают,стоишь с табличкой и ждёшь откликнувшихся. Только добраться до нее не общественным транспортом достаточно сложно, как я и поступил. Доехал до следующей точки с удовольствием. Много машин проезжают, но это нормально🫠

Post observado de la lago dum kelka tempo per binokloj, ni marŝis al la kvarfolio por petveturi, kaj por la unua fojo en Japanio, aŭto kun tri generacioj de familio veturigis nin - estis mirinde. Mirindaj kaj afablaj homoj. Se vi iras al Buritani, memoru halti ĉe merkato por aĉeti manĝaĵon antaŭe, krom se vi volas manĝi en la kafejoj tie.

Post manĝeto, ni iris al la elirejo por provi, sed iu telefonis al la polico. Estis teknika eraro niaflanke, ĉar la benzinstacio havas bushaltejon post la elirejo, kie neniu dungito povus vidi vin aŭ raporti vin. Fine, la polico alvenis, kondukis nin al la areo proksime al la necesejo, donis al ni prelegon, kaj klarigis dum multaj minutoj, ke ĝi estas malpermesita kaj ke ni povus provi nur proksime. Poste ili foriris. Tiam, junulo, kiu observis kaj laboris proksime al la flughaveno, proponis al ni veturon. Ni havis ŝildon por la sekva benzinstacio, sed fine, ĉar li devis turni sin, li lasis nin ĉe malgranda parko Michi no Eki proksime al tre bela lago kun observatorio - tre interese. Dankon, KantoSan.

Provante atingi Buritiani por viziti la vilaĝon kaj muzeon de Ainuoj, ĉi tiu halto ĉe la unua parkejo en tiu direkto ŝajnas bona strategio. Afabla knabino haltis por ni, Muŝkij kaj mi.

Post pasigado de la tago en ĉi tiu ajnua vilaĝo kaj vizito al la muzeoj (kontrolu la informojn en la necesejoj kaj ĉirkaŭaĵo; ni trovis du biletojn tie kaj eniris la Ajnuan Kulturmuzeon senpage), post malvarma nokto kampadante malantaŭ la rokoj proksime al la parkejo, ni komencis petveturi rekte tie ĉe la elirejo kaj havis la bonŝancon trovi paron, kiu iris duonvoje al Sapporo. Ni portis ŝildon, kiu diris "Tsugi Machi ka Mura" (sekva urbo aŭ vilaĝo) en Kanji, kaj ĝi funkciis.

Ni ricevis mirindan veturon de bela ulo nomita Ano. Li fakte ne venis la tutan vojon al Sapporo, sed li decidis lasi nin proksime al la domo de nia amiko, verŝajne pro la malvarmo kaj ankaŭ por amike babili. Ĉe ĉi tiu benzinstacio Salmon Michi no Eki estas multaj Sapporo-ŝildoj, do mi kredas, ke multaj homoj efektive venas al Sapporo. Ili ankaŭ havas la Muzeon de la Rivero Salmo tie. Laŭ ili, ĝi estas la sola en la mondo.

It's only going south from here. Waited on the side of the road with a Sapporo sign. Got picked up to the SA before Asahikawa, where in about 1 minute I found another car to Sapporo. Pretty good

Ni provis petveturi per privata boato al Kagoŝima, sed estis tre malfacile, do ni provis kelkajn strategiojn por instigi homojn helpi nin kompletigi la biletan procezon. Kaj ĝi funkciis. Ni faris ŝildon en la japana: "Ĉu vi helpus nin atingi Kagoŝima?" Ni provis proksime al la haveno dumtage dum estis boatoj kaj nokte ĉe la 7/11 proksime al Daiso. Ni akiris la biletojn kaj dum ĉi tiu tempo ankaŭ iom da manĝaĵo kaj nokton en luksa hotelo sur la insulo Sesoko, kiu havas kelkajn bonajn strandojn, sed la plej granda estas privata, domaĝe, oni devas foriri je la 5a posttagmeze. Dume, ni kampadis en forlasita parkejo kies enirejo estas aliflanke de la vojo dekstre de Lawson (venante de la maro). Proksime al la forlasita necesejo, kiu estas tie, sed oni devas esti singarda ĉar estas hotelo proksime kaj se homoj vidas vin en la arbustoj, vi estas perdita. Kaj ankaŭ, dum 3 tagoj kamioneto estis mistere parkita tie, sed feliĉe neniu ŝtelis ĝin de ni. Estas multaj limakoj, tro multaj limakoj. Kun pli da tempo, mi kredas, ke eblas petveturi de insulo al insulo, kio estas fakte pli interesa; ĉiuj insuloj, kie la boato haltis, estas belaj. Petveturi ankaŭ eblas per la boato. Nur promenu ĉirkaŭe laŭ la ŝildo indikanta vian cellokon. Vi havas proksimume 24 horojn de Motobu kaj 25 de Naha. La privata boathaveno estas tuj malantaŭ la komerca boathaveno. Bonŝancon.

Ni maltrafis la ŝancon petveturi kun homoj, kiujn ni konis sur la ŝipo, kiuj pli-malpli iris al Ebino, pro neglekteco, do ni devis eliri el la ŝipo kaj petveturi sur la vojo. La problemo estis, ke ni ne sciis precize, kiun elirejon la ŝipo havis por aŭtoj kaj kamionoj provi tie, sed logike ĉi tie trapasus ĉiu, kiu forlasus la urbon el la haveno, krom se ili iris al la urbo por fari ion. La pluvo estis forta kaj ni portis multe da bagaĝo, sed malgraŭ tio ni sukcesis alveni ĉi tien, kaj feliĉe iu, kiu loĝas proksime kaj vidis nin, fine proponis al ni veturon ĝis la urboelirejo, kune kun sia maljuna patrino. Tre amuze. Ili eĉ donis al ni terpomajn ĉipsojn kaj energiajn trinkaĵojn.

Post malsukceso bone veturigi nin de la boato venante el Okinawa, kio tute eblas se oni bone komunikas kun ĉiuj dum la vojaĝo, kaj ricevinte spontanean veturon al ĉi tiu 7/11, ni iom malstreĉiĝis kaj manĝis ion, ĉar la pluvo estis tre forta, kaj eliris por provi petveturi sub la bushaltejon, esperante atingi almenaŭ la subpasejon, kie ni bone veturis la lastan fojon. Sed estis malfacile. Unu el ni provis de la vojo kun ombrelo vidi ĉu iu haltus ĉe la 7/11, kaj alia ĉe la elirejo de la vendejo sub la bushaltejo, ĝis iu iranta al Miyazaki proponis al ni veturon al la benzinstacio Sakurajima. Se ni scius, ke ni pasigos tiom da tempo provante tie, ni akceptus iri al Miyazaki kaj provus de tie. haha ​​​​Sed fine, la vojo tra "Ebino" alportis al ni mirindajn memorojn sur malsama kaj pli monta, tre bela itinero.

Ĉi tiu stacio, kiel ĉiu loko pli proksima al la ekstremoj de Japanio, postulas bonan strategion, ĉar ĝi havas malpli da trafiko kaj la homoj estas multe pli suspektemaj. Ni alvenis ĉi tien la antaŭan posttagmezon en forta pluvo, elĉerpitaj kaj tute trempitaj. Tamen, ni provis dum pli ol 6 horoj petveturi rekte al Hiroŝimo, sen sukceso. Ni ankaŭ skribis "kita" en Kanji, signifante norden, por vidi ĉu iu kondukus nin pli norden, ĉu tra Oita aŭ Ebino. Kiam la pluvo estis pli malpeza, ni provis ĉe la elirejo, kaj kiam ĝi estis pli forta, sub la tendo de la parkejo por maljunuloj kaj handikapuloj... Sed nenio. La polico eĉ haltis por averti nin resti en la komerca areo kaj ne sur la vojo. Fine, ni kampadis malantaŭ la restoracio ne malproksime de la fumejo, kaŝante nin de la fenestroj por ke neniu raportu nin de interne de la restoracio, evidente ĉiam uzante nigran kovrotukon, kiun la japanoj sufiĉe bone ignoras. Ni estis tiel lacaj kaj malsekaj, ke ni dormis malfrue. La sekvan tagon, sunan tagon, ni fine ŝanĝis nian strategion al "Ebino" kaj post 5 minutoj ni sukcesis akiri veturon sur malgranda kamiono iranta al Kumamoto, kaj ni petis eliri ĉe la Servo-Areo antaŭ la urbo.

Alveni al Fukuoka de ĉi tie estas tre facile. Dum mia amiko iris al la necesejo kaj mi estis proksime al la alarmtelefono, mi finis fari la ŝildon por Fukuoka kaj tuj du homoj proponis al mi veturon, sed unu jam foriris kaj la aliaj du povis atendi, ke mia amiko revenu de la necesejo. Kaj la plej bona parto estas, ke ili kondukis nin al la Tsujunkyou-Ponto, la plej granda ŝtona akvedukta ponto en Japanio, el la 19-a jarcento, kiu ankoraŭ estas uzata por liberigi akvon por agrikultura irigacio. Poste, ili pagis por onseno (varma fonto) kie oni povis sperti elektran ŝokon en la akvo sen morti - io, kio okazas nur en Japanio. Kaj poste ili kondukis nin al vespermanĝo en restoracio kun veganaj opcioj, kio estis mirinda. Sed tiam ili devis reveni hejmen al la laboro la sekvan tagon; unu restis en Fukuoka kaj la alia lasis nin proksime al sia laborejo, sufiĉe malfrue en Moji.

Ni alvenis al ĉi tiu stacio je la tria horo matene post tre interesa veturo, kiu kondukis nin al vespermanĝo kaj ankaŭ al onseno (termofonto). Ni dormis multe, kampadis proksime al la elirejo malantaŭ grandega roko kun diversaj surskriboj malantaŭ la arbustoj. Ni vekiĝis malfrue kaj ĉion pretigis. La unuan aŭton, kiu pasis, veturis du junaj knabinoj por amuziĝo, kaj ili decidis lasi nin en Hiroŝimo proksime al bonega loko por kampadi senpage inter tri arbustoj en la malsupra parto apud la rivero. Estas multaj kamionoj ĉe ĉi tiu stacio, ĉiam, do estas tre probable, ke vi ricevos veturon per kamiono por iri malproksimen; estas nur malfacile petveturi kun kamionistoj en Japanio, tre malfacile.

Post kelkaj tagoj volontulante por helpi prizorgi la indigo-plantejon ĉe @ryukyuindigo.namiai, Shion veturigis nin de Mihara al ĉi tiu Lawson, de kie ni veturigis nin al la Akvario kun tre amuza paro. Tie ni renkontis alian familion de iliaj amikoj, ĉiuj famaj TikTok-uzantoj, kaj post spektado de la senpaga delfena spektaklo, ĉi tiuj amuzaj amikoj lasis nin ĉe la placo, kie ni pasigis nian unuan nokton en Motobu.

Uzante malgrandan ŝildon kun la nomo de la Pramo, post kampadado en proksima parko malantaŭ kelkaj arboj sen ke iu ajn ĝenus nin, junulo kiu ludas la Ŝanŝinon, okinavan muzikinstrumenton, rapide veturigis nin kaj ludis iomete por ni, la faman kanton de Ŝima Uta. Ĉar pluvis tiel forte pro la tifono, ni fine dormis ĉe la bushaltejo, sed la polico vekis nin matene kaj petis nin foriri.

The spot was very good. It can be accessed very easily through a passage behind the convenience store and you won't be walking where cars drive. The station has everything, toilets, wifi, electrical plugs for charging your devices, Food etc. I got picked up after one hour waiting time on a Monday. I started at 10am and got a lift at 11am. It took me a total of 4 rides to get to Nagoya station and the drivers were always very respectful and curious why I'm hitchhiking in japan. Tomorrow I'll continue hitchhiking to Osaka and after that to kumamoto, just to see how far I can go. On this trip I never had any worries about unsafe road conditions, people being rude, not having food or a toilet. Everything was available all the time and it was a very good experience.

I waited for 40min at 9h in the morning on a Sunday. Then got ride to Fukuoka (I was heading Osaka). I asked the driver to stop in a car park on the highway. Although is prohibitted is the best place to get a ride. I rode to Osaka from Nagasaki with 4 different cars, wating an average of 20 min from car to car. Hitchhiking in Japan is great!!

Khoku PA () on Tmei Expressway (), otw to Fuji/Gotemba, Hakone, Nagoya, Kyoto, Osaka, western Japan. Reachable from Tkaichiba () station on the JR Yokohama line. full description: http://hitchwiki.org/en/Tokyo#T.C5.8Dmei_Expressway_.28.E6.9D.B1.E5.90.8D.29